Ruhsatî

Ruhsatî, 19. yüzyılın özgün seslerinden, Sivas’ın Kangal ilçesine bağlı Deliktaş köyünde doğup ömrünün hemen tamamını burada geçiren bir âşıktır. Hakkındaki temel bilgiler kaynaklarda ayrışır: asıl adı Mustafa ya da Mehmet olarak, doğum ve ölüm tarihleri ise 1835-1911 dolaylarında farklı verilir. Şiirlerinde önce İcadî ve Cehdî, sonra asıl ününü kazandıran Ruhsatî mahlasını kullandı. On iki yaşında öksüz ve yetim kaldı; çobanlık, rençperlik, değirmencilik gibi işlerle geçindi, ömrünün sonuna doğru köyünde imamlık yaptı ve yoksulluk içinde yaşadı. Badeli bir âşık olarak anılır; bazı kaynaklar saz çalmadığını, doğaçlama söylediğini belirtir. Taşlama ve güzellemeleriyle, Orta Anadolu köylüsünün dünyasını ve sıkıntılarını sade, içten bir dille yansıttı. Oğlu Âşık Minhacî de bir ozandı ve babasının yanına gömülüdür. Modern dönem âşığı Ruhsatî Eroğlu ile karıştırılmamalıdır.